Terapia manualna – co to jest?

08.10
2018

Kiedy aparat ruchu doznaje urazu, spada drastycznie komfort życia chorego i niezbędne stają się działania mające na celu przywrócenie (na ile to tylko możliwe) jego sprawności ruchowej. Jedną z popularnych i często stosowanych metod leczenia zaburzeń czynności układu ruchu jest terapia manualna. W artykule odpowiadamy na pytanie co to jest za terapia i podajemy podstawowe informacje na jej temat.

Terapia manualna to dziedzina fizjoterapii zajmująca się badaniem, leczeniem i usuwaniem odwracalnych skutków dysfunkcji nerwowo-mięśniowo-szkieletowych przy pomocy technik manualnych. Wykonywana jest ręcznie (stąd nazwa) przez terapeutę stosującego dobrane do danej jednostki chorobowej zabiegi, chwyty, ucisk, masaże. Zabiegi terapeutyczne mają dopomóc mięśniom, stawom, więzadłom mięśniowym, kręgosłupowi i innym elementom układu ruchu, mogą również mieć na celu przywrócenie właściwej postawy ciała, wzorca ruchu lub oddychania. Jest to rozpowszechniona i uznana metoda leczenia.

Terapię manualną zaleca się w przypadku różnorakich schorzeń, wad i urazów. Są to m.in. schorzenia kręgosłupa, kończyn górnych i dolnych oraz bioder, choroby, patologie i urazy stawów, mięśni i więzadeł, terapia manualna wykorzystuje się również przy neuromobilizacji określonych partii ciała.

Terapia manualna – neuromobilizacja

Zabiegi terapeutyczne w formie neuromobilizacji stosowane są w celu poprawy neuroprzekaźnictwa i mechaniki układu nerwowego człowieka. Tkanka miękka, z której zbudowany jest ten układ zapewnia przekazywanie impulsów elektrycznych w obrębie całego ciała, umożliwia także przenoszenie prężeń mechanicznych oddziałujących na części ciała podczas jego ruchu. Układ nerwowy ma charakter plastyczny, posiada zatem zdolności adaptacyjne do zmian mechanicznych zachodzących w ciele. W przypadku jednak nadmiernej kompresji, rozciągnięcia lub urazu tkanki nerwowej oraz w przypadku występowania w układzie nerwowym innych stanów chorobowych niezbędne staje się zastosowanie terapii manualnej tkanek miękkich w formie neuromobilizacji właśnie.

Neuromobilizacja ma na celu poprawę ukrwienia rehabilitowanego obszaru, zmniejszenie bólu u pacjenta, zmniejszenie napięcia występującego w układzie współczulnym oraz ułatwienie transportu aksonalnego. By osiągnąć te cele stosuje się różnego rodzaju techniki masażu napięciowe i ruchomościowe. Poprzez bezpośrednie oddziaływanie na dany nerw odtwarza się prawidłową neuromechanikę układu nerwowego oraz odtwarza się jego prawidłowe mechanizmy fizjologiczne. Intensywność użytych technik rehabilitacyjnych, a także ilość, czas trwania i częstotliwość zabiegów  dobrane są do stanu zdrowia pacjenta tak, by nie odczuwał on dyskomfortu czy bólu.

Powrót